Siew pszenicy jarej - co warto wiedzieć?

Doświadczenia przeprowadzone przez polskie jednostki naukowe jednoznacznie wskazują na wpływ terminu siewu na plon pszenicy jarej. Wraz z jego opóźnieniem zmniejsza się poziom plonowania.

W celu optymalnego wykorzystania długości wegetacji oraz przebiegu faz rozwojowych zalecany jest jej siew możliwie wcześniej. Oznacza to, że powinna być wysiewana w tym samym terminie co owies, ewentualnie z nieznacznym opóźnieniem. Występujące coraz częściej ekstrema pogodowe związane z brakiem okrywy śnieżnej oraz wzrostem średniej dobowej temperatury powodują wcześniejsze zasiewy zbóż jarych.

Dla pszenicy jarej podobnie jak dla innych zbóż ozimych i jarych zostały opracowane tzw. optymalne terminy siewu:

• zachód – 15-25 marca
• wschód – 25 marca - 5 kwietnia
• centrum – 20-30 marca
• północny-wschód – 1-10 kwietnia

Konsekwencje opóźnionego siewu

Krótszy okres wegetacji spowodowany późnym siewem względem wskazanych powyżej terminów przekłada się na skrócenie czasu trwania fazy krzewienia oraz strzelania w źdźbło.

Efektem tego jest mniejsza liczba rozkrzewień bocznych oraz zmniejszenie ilości wytworzonej biomasy odpowiedzialnej za proces produkcji energii niezbędnej do tworzenia plonu ziarna. Pszenica jara reaguje spadkiem liczby rozkrzewień na opóźnienie siewu, dlatego też przekroczenie wskazanych powyżej terminów wymagać może zwiększenia normy wysiewu nawet o 20%.

Dokładna norma wysiewu determinowana jest przez masę tysiąca ziarniaków oraz zalecenia dotyczące obsady roślin podawane przez hodowcę. Analizując rekomendacje związane z gęstością siewu dostępnych odmian, można dojść do wniosku, że optymalna obsada ziarniaków pszenicy jarej na 1 m² dla większości stanowisk wynosi od 550 do 600 ziarniaków.

Taka liczba roślin na metrze kwadratowym w połączeniu z terminowym siewem pozwala na uzyskanie odpowiedniej struktury łanu. Jeżeli w momencie siewu występują bardzo dobre warunki do krzewienia (duża wilgotność gleby oraz szybkie nagrzewanie gleby), to na bardzo dobrych stanowiskach obsada roślin może zostać zmniejszona nawet do 400 sztuk na 1 m².

Należy jednak pamiętać o tym, że rośliny pszenicy jarej narażone są na stres suszy, który bardzo często występuje w maju oraz czerwcu. Prowadzi on bardzo często do redukcji źdźbeł produktywnych, co przekłada się bezpośrednio na zmniejszenie plonu ziarna. Zmniejszenie liczby źdźbeł kłosonośnych nie jest rekompensowane przez pozostałe elementy struktury plonu.

W przypadku pszenicy jarej podobnie jak innych gatunków roślin uprawnych warto sięgnąć po kwalifikowany materiał siewny. Jest on wówczas odpowiednio zabezpieczony przed chorobami odglebowymi oraz przenoszonymi na ziarniakach.

Własne nasiona do siewu

Samodzielnie przygotowując materiał siewny pszenicy jarej, należy pamiętać o jego zaprawieniu. Do tego celu można wykorzystać jedną z zapraw dostępnych w sklepie internetowym lub u Doradców:

• Zaprawa nasienna D
• Maxim Power 
• Scenic 080 FS
• Syrius 02 WS

Oprócz zaprawy o działaniu grzybobójczym warto zastosować Rootex, który stymuluje rozwój systemu korzeniowego. W efekcie czego rośliny będą mogły efektywniej pobierać wodę i składnik pokarmowe z gleby. Bardzo dobrze wykształcony system korzeniowy zmniejsza negatywny wpływ okresowych deficytów wody na wigor i kondycję roślin.