Kiedy azot na kłos w pszenicy?

Podział dawki azotu na trzy części wynika z planu nawożenia. Ostatnia dawka na kłos określana jest mianem jakościowej, ponieważ w największym stopniu kształtuje jakość plonu (wspomniane wcześniej parametry), a nie ilość ziarna. Za ilość plonu odpowiedzialne są głównie dwie wcześniejsze dawki azotu, dlatego też nie należy ich nadmiernie zmniejszać kosztem III dawki azotu na kłos.

Jaka powinna być dawka azotu na kłos?

Dawka azotu na kłos zwykle kształtuje się na poziomie od 30 do 45 kg czystego składnika. Należy ją dostosować do stanu plantacji oraz uwzględnić ilość wcześniej zastosowanego azotu. Zbyt wysoka dawka azotu na kłos może przynieść negatywne skutki i wpłynąć na obniżenie parametrów jakościowych ziarna, a także zwiększa ryzyko wylegania.

Zalecanym źródłem azotu w trzeciej aplikacji są nawozy szybko działające, np. saletra amonowa. Jej aplikacja może być przeprowadzona od fazy liścia flagowego do nawet końca kłoszenia (od BBCH 37-39 do BBCH 59 - więcej o fazach rozwojowych zbóż). Jednak nawożenie wykonywane jest zwykle wcześniej ze względu na występujące często susze w dalszej części sezonu wegetacyjnego.

Stosując nawozy w formie stałej, należy pamiętać o tym, że czynnikiem determinującym wykorzystanie azotu są opady deszczu po aplikacji. Azot będzie dostępny dla roślin, gdy zostanie przemieszczony do strefy korzeniowej. Dlatego też termin nawożenia w pewnym zakresie można dostosować do prognozowanych opadów deszczu.

Jeżeli przebieg pogody nie sprzyja pobieraniu azotu zastosowanego w pierwszej i drugiej dawce, a prognozy dotyczące opadów deszczu nie są optymistyczne, azot można podać w formie nawożenia dolistnego. Najczęściej wykorzystywanym źródłem azotu w takiej sytuacji jest mocznik bez inhibitora ureazy. Może być on aplikowany w dawkach w dwóch terminach. Należy jednak pamiętać, że wrażliwość roślin na mocznik rośnie wraz z fazą rozwojową.

Terminem aplikacji mocznika umożliwiającym wsparcie jakości i wielkości plonu jest zabieg T3 lub T2. Wrażliwość zbóż w tym okresie na zabiegi dokarmiania dolistnego jest już większa. Musimy zachować ostrożność związaną z warunkami temperaturowymi oraz odpowiednią dawką nawozu, nieprzekraczającą stężenia 5% (5 kg mocznika na 100 l cieczy roboczej).

Prowadzenie uprawy pszenicy ozimej w celu osiągnięcia plonu ziarna o wysokich parametrach jakościowych klasyfikujących je jako tzw. konsumpcja, wymaga złożonej agrotechniki. Bezdyskusyjnie jednym z ważniejszych czynników jest zbilansowane nawożenie mineralne, w tym podział dawki azotu na trzy części. Nie można zapomnieć jednak o terminowym i skutecznym wykonaniu zabiegów środkami ochrony roślin, ale także włączeniu w technologię nawożenia dolistnego oraz technologii DSG.