Flint a dent – dlaczego budowa ziarniaka ma znaczenie?

Odmiany typu flint wymagają niższej temperatury gleby na głębokości siewu. Już około 8 °C pozwala rozpocząć siew, co czyni je dobrym wyborem na cięższe i wolniej nagrzewające się stanowiska. Odmiany typu dent potrzebują cieplejszej gleby w granicach 10–12 °C. Dlatego sprawdzają się na lżejszych i szybciej nagrzewających się polach, a ich siew jest zwykle nieco opóźniony względem flintów.

Niezależnie od typu nasion kukurydzy nie warto opóźniać siewu ponad wymagany próg termiczny. Skraca to wegetację i przesuwa krytyczne fazy rozwoju na okres potencjalnej suszy, która w Polsce występuje coraz częściej. Zbyt wczesny siew w nieogrzaną glebę grozi z kolei stratami w obsadzie na skutek wydłużającego się kiełkowania i wschodów, podczas których rośliny są szczególnie narażone na zgorzel siewek i szkodniki glebowe. 

Nasiona kukurydzy typu flint wolniej pobierają wodę z gleby, ale rośliny po wschodach mają dużą dynamikę wzrostu i szybko budują biomasę. U odmian w typie dent jest odwrotnie. Nasiona szybko pobierają wodę, a początkowy wzrost roślin przebiega wolniej. Denty wyróżniają się też wyższą odpornością na upały i okresowy deficyt wody.

W okresie poprzedzającym osiągniecie dojrzałości zbiorczej, flinty rozpoczynają dosychanie wcześnie, lecz powoli oddają wodę. Natomiast denty wchodzą w dry down (oddawanie wody) później, za to oddają wodę szybciej i zwykle w dniu zbioru mają niższą wilgotność.

Niezależnie od podziału na flint i dent, przy planowaniu obsady warto zwrócić uwagę na typ kolby danej odmiany.

Odmiany w typie fix mają mniejszą elastyczność w zakresie liczby rzędów i ziarniaków w kolbie. Dlatego kluczowym czynnikiem plonotwórczym jest tu prawidłowa obsada roślin na hektarze. Rośliny nie zrekompensują błędu w normie wysiewu, zwiększając liczbę ziarniaków w kolbie.

Odmiany typu flex nie mają tak sztywno zakodowanych liczby ziarniaków w jednej kolbie i mogą elastycznie modyfikować ich ilość w zależności od warunków podczas kodowania plonu i sezonu wegetacyjnego. Daje to większą elastyczność przy ustalaniu obsady.

Wybór typu ziarna kukurydzy powinien uwzględniać przede wszystkim warunki glebowe, lokalny klimat oraz długość okresu wegetacji. Odmiany typu flint warto rozważyć na stanowiskach cięższych, wolniej nagrzewających się wiosną oraz w rejonach o krótszym okresie wegetacji. Odmiany typu dent mogą być dobrym wyborem na stanowiskach szybciej nagrzewających się, szczególnie gdy istotne jest szybkie oddawanie wody przez ziarno przed zbiorem.

Warto również uwzględnić odmiany o pośrednim typie ziarna, np. flint/dent, które mogą łączyć wybrane cechy obu grup. Ostateczny wybór powinien opierać się jednak nie tylko na typie ziarniaka, ale przede wszystkim na liczbie FAO, właściwościach konkretnej odmiany i jej dopasowaniu do warunków uprawy.