Kiedy siać kukurydzę? Jaki jest jej optymalny termin siewu?

Wielu rolników takie pytanie zadaje sobie w kwietniu. W praktyce rolniczej przyjmuje się, że siew kukurydzy można rozpocząć w momencie, gdy temperatura gleby na głębokości siewu, jest na poziomie 7-8 °C. Wówczas warunki termiczne i wilgotnościowe są z reguły bardzo dobre. Dzięki temu ziarniaki szybko pobierają wodę z gleby i zaczynają kiełkować. Pozwala to na osiągnięcie równomiernych wschodów. Szybkość nagrzewania się gleby zależy od jej typu. Gleby ciężkie i wilgotne osiągają optymalną temperaturę do siewu później niż gleby lekkie.

Podpowiedzią w wyborze terminu siewu może być obserwacja roślin mniszka lekarskiego. Fenologiczny termin siewu kukurydzy zbiega się z kwitnieniem mnisza lekarskiego, ale także porzeczki czerwonej.

Pierwsze zasiewy kukurydzy wykonywane są na południu Polski, zwykle rozpoczynają się pod koniec II dekady kwietnia, natomiast siew kukurydzy najpóźniej przeprowadzany jest w pasie północnym — nawet w I dekadzie maja.

Różnice w wymaganiach termicznych pomiędzy kukurydzą w typie flint i dent

Kurydza w typie nasion flint może być wysiewana przy niższej temperaturze gleby — na głębokości siewu 7-8 °C. Natomiast odmiany w typie dent, wymagają wyższej temperatury gleby, która powinna być na poziomie 10-12 °C.

Z reguły wysiewane są one na glebach lekkich szybko nagrzewających się. Umożliwia to ich kiełkowanie i wschody przy optymalnych warunkach termicznych.

Wczesny termin siewu kukurydzy, czyli wykonywany w jeszcze dobrze nieogrzaną glebę, może prowadzić do wolniejszego procesu pobierania wody przez pęczniejące ziarniaki. W efekcie czego proces kiełkowania wydłuża się. Stwarza to optymalne warunki do infekcji grzybami chorobotwórczymi powodującymi m.in. zgorzel siewek.

Jeżeli temperatura gleby, na głębokości siewu po rozpoczęciu procesu kiełkowania, spadnie poniżej 5 °C, to może dojść do zamierania kiełkujących roślin. Z tego m.in. powodu wczesny siew kukurydzy na ziarno i na kiszonkę jest niewskazany. Może prowadzić do znacznych strat w obsadzie roślin.

Opóźnienie terminu siewu pozwala umieścić nasiona w glebie o wyższej temperaturze, dzięki czemu teoretycznie kiełkowanie i wschody powinny przebiegać dużo szybciej. Jednak wiosną bardzo często można zaobserwować deficyt wilgoci glebowej, co z kolei prowadzi do opóźnienia wschodów.

Rośliny na późno sianych plantacjach nie wykorzystują pełnego potencjału do budowania biomasy i są bardziej wrażliwe na stres suszy występujący podczas sezonu wegetacyjnego.

Siew kukurydzy wykonywany jest siewnikiem punktowym w rozstawie rzędów co 75 cm, dzięki temu zachowana jest także równa odległość pomiędzy roślinami w rzędzie. Optymalna liczba roślin na metrze kwadratowym podawana jest zwykle przez hodowcę w profilu odmiany. Wynosi ona jednak zwykle od 7 do 9 roślin.

Ostateczna obsad roślin powinna być uzależniona od kierunku użytkowania, cech odmiany oraz stanowiska. Np. kukurydzę na ziarno można wysiewać w niższej obsadzie niż kukurydzę przeznaczoną na kiszonkę. Zbyt gsty siew już na początku uprawy może być jednym z czynników obniżających plon użytkowy.

Jak głęboko umieszczać nasiona kukurydzy?

Głębokość siewu kukurydzy powinna być uzależniona od typu gleby. Na glebach lekkich, przewiewnych, szybko przesuszających się i nagrzewających rekomendowany jest siew na głębokości od 5 do 6 cm.

Natomiast na glebach zwięzłych i wilgotnych kukurydza może być siana płycej od 4 do 5 centymetrów. Dostosowanie głębokości do typu gleby pozwoli na optymalne wykorzystanie jej właściwości np. wilgotności.