Ile kosztuje bezorkowiec i czy musisz wymienić maszyny rezygnując z pługa?

Podstawą sukcesu w uprawie bezorkowej jest odpowiednie zagospodarowanie resztek pożniwnych już podczas zbiorów. Rolnik przechodzący na bezorkę w pierwszej kolejności powinien ocenić stan i wyposażenie kombajnu. Dlaczego należy zacząć od wyposażenia kombajnu? Kluczowym elementem wyposażenia kombajnu jest sprawna sieczkarnia oraz obowiązkowy rozrzutnik plew.

Wyposażenie to gwarantuje, że posiekana słoma i plewy z kosza sitowego zostaną równomiernie rozłożone na całym łanie. Dzięki temu wschody roślin są równe, a rolnik unika problemów z nadmierną ilością samosiewów.

Przejście na uprawę bezorkową można przeprowadzić płynnie, wykorzystując trzy podstawowe maszyny rolnicze, które najczęściej znajdują się już na gospodarstwie:

• brona talerzowa – służy do wykonania pierwszego zabiegu po zbiorze, umożliwiając szybkie i płytkie wymieszanie resztek pożniwnych oraz jak najszybsze wschody samosiewów.
• gruber (kultywator z dwoma rzędami zębów) – po zdemontowaniu skrzydełek i zamontowaniu odpowiednich redlic pozwala na przejście do pracy na dużej głębokości.
• siewnik z redlicami talerzowymi – jeśli jest wyposażony w solidne redlice talerzowe, rolki dociskowe i posiada stosunkowo duży docisk redlic, można go z powodzeniem wykorzystać do siewu bezorkowego.

Wykorzystanie tych trzech podstawowych maszyn sprawia, że początkowe próby z technologią bezorkową mogą być praktycznie bezkosztowe.

Gdy rolnik decyduje się podejść do technologii bezorkowej w sposób profesjonalny, konieczne staje się zainwestowanie w maszyny specjalnie dedykowane do tego typu uprawy.

W jakie maszyny inwestuje doświadczony bezorkowiec?

W odpowiednim podejściu do przygotowania gleby i siewu stosuje się:

• bronę mulczową lub talerzówkę – maszyny do ultra płytkiej uprawy ze specjalnie skonstruowanymi talerzami.
• kultywator – charakteryzuje się rozmieszczeniem zębów roboczych na minimum 3 lub 4 belkach, co umożliwia płynne przechodzenie masy roślinnej bez powstawania zatorów. Jest wyposażony w odkładnie dobrze mieszające resztki z glebą, odpowiednie dłuta, podwójny wał ceownikowy (wyrównujący i zagęszczający glebę) oraz zabezpieczenie "non stop" sprężynowe lub hydrauliczne.
• pług dłutowy – maszyna umożliwiająca bardzo głęboką uprawę gleby, sięgającą nawet 40–45 cm w głąb ziemi.
• agregat uprawowo-siewny – posiada duży zbiornik na ziarno (od 2 do 4 ton), spulchniacze śladów, włókę sprężynową, sekcję talerzową, wał przygotowujący łoże siewne oraz redlice talerzowe o dużej średnicy z kołem dociskowym. Często występuje on w wersji nawozowej, co pozwala na jednoczesną aplikację nawozu i wysiew nasion.

Wymiana maszyn wiąże się również z koniecznością posiadania odpowiedniego ciągnika. Ciągnik rolniczy o mocy 200–250 KM pozwala na efektywną pracę z talerzówką o szerokości roboczej 6 m oraz agregatem do głębokiej uprawy o szerokości 3-4 m.

Wysokość nakładów finansowych zależy od przyjętej strategii i posiadanej mocy pociągowej. Inwestycję możemy podzielić na trzy poziomy:

1. Start bezkosztowy – praca na posiadanym sprzęcie (brona talerzowa, gruber, siewnik talerzowy).
2. Gospodarstwa z ciągnikami poniżej 200 KM – koszt zakupu profesjonalnych, dedykowanych maszyn wynosi około 500 000 zł.

3. Gospodarstwa z silniejszymi ciągnikami (większe szerokości robocze i wydajność) – inwestycja w profesjonalny park maszynowy wzrasta do 1 000 000 zł lub więcej.

   Jeśli zastanawiasz się nad przejściem na bezorkę i szukasz pomocy z dobraniem odpowiednich maszyn, skontaktuj się z naszym Doradcą z Działu Maszyn Osadkowski.