Zależy nam, aby Twoje doświadczenia z naszą witryną były jak najbardziej pozytywne. W planowaniu zmian i kolejnych funkcjonalności posiłkujemy się informacjami uzyskiwanymi dzięki plikom Cookies. Cookies są zwykłymi plikami tekstowymi zapisywanymi w danych przeglądarki internetowej na Twoim komputerze. Pliki te są bezpieczne i nigdy nie zawierają żadnych danych osobowych, albo takich, które pomogłyby w Twojej bezpośredniej identyfikacji. Kontynuując przeglądanie tej strony internetowej wyrażasz zgodę na otrzymywanie Cookies od tej witryny internetowej.

zamknij

Doradztwo i rozwój

Nasze wydawnictwa

Nawożenie ziemniaka

Jednym z głównych zabiegów agrotechnicznych, mających największy wpływ na ilość i jakości plonu bulw, jest nawożenie. Ziemniak wyróżnia się dużym zapotrzebowaniem na składniki pokarmowe, w tym na mikroelementy. Prawidłowy program nawożenia pozwala nie tylko na zwiększenie plonu, lecz także na poprawę odporności roślin i zdolności przechowalniczych bulw.

Pod względem nawożenia ziemniak jest rośliną bardzo ,,rozrzutną" w gospodarowaniu składnikami pokarmowymi, stąd też przenawożenie zdarza się tu bardzo rzadko. Poza tym doświadczalnie udowodniony potencjał plonotwórczy ziemniaka przekracza 1000 dt · ha-1. Z każdą toną bulw i odpowiednią ilością części nadziemnych ziemniak wynosi z pola około: 4 kg azotu (N), 1,5 kg fosforu (P2O5), 5,5-6,5 kg potasu (K2O), 1-2 kg wapnia (CaO), 0,8-1 kg magnezu (MgO), 0,6 kg siarki (S) lub w przeliczeniu na SO3 - 1,5 kg, 2,5 g boru (B), 2 g miedzi (Cu), 7 g manganu (Mn), 0,1 g molibdenu (Mo) i 6,5 g cynku (Zn).

System nawożenia

W nawożeniu ziemniaka stosuje się kilka sprawdzonych wariantów, a mianowicie nawożenie w trzech dawkach: wczesnowiosennej, tuż przed sadzeniem i w momencie intensywnego rozwoju części nadziemnych (technologia sadzenia z jednoczesnym formowaniem redlin). Dopuszcza się też inne kombinacje, jak na przykład nawożenie tuż przed sadzeniem i przed formowaniem redlin (obredlaniem), możliwe w technologii dwuetapowej (sadzenie i obredlanie po około dwóch tygodniach).

W pierwszym wariancie, przy planowanym plonie około 400 dt · ha-1 i przy średniej zasobności gleby w składniki pokarmowe, można zastosować następujące nawozy w dawkach na 1 ha:

1. Sól potasowa 60% + YaraMila 16:16:16 + Mocznik  200 kg + 400 kg + 200 kg

2. Korn-Kali® + Fosforan amonu i Saletrosan® 26 + Mocznik  400 kg + 150 i 200 kg + 200 kg

3. Polifoska 4 + Polifoska 21 + Mocznik  500 kg + 200 kg + 200 kg

4. Suprofos 26 + Saletrosan® 26 + Mocznik  600 kg + 200 kg + 200 kg

5. Amofoska 4-10-28 + Saletrosan® 26 + Mocznik  600 kg + 200 kg + 200 kg

Stosując wyżej wymienione kombinacje nawożenia, dostarczamy roślinie od 154 do 171 kg azotu (N), 60 do 72 kg fosforu (P2O5), 160 do 184 kg potasu (K2O) i do 49 kg siarki (S).

W drugim wariancie można połączyć ze sobą pierwszą i drugą dawkę nawozów i wysiać je wczesną wiosną, a trzecią (mocznik) zastosować bezpośrednio przed obredlaniem. Istnieje także możliwość zaaplikowania jeszcze jednej kombinacji nawożenia, a mianowicie: Polifoska 6 w dawce 400 kg + Mocznik - 300 kg. W ten sposób wprowadzimy do gleby 162 kg N, 80 kg P2O5, 120 kg K2O i 28 kg S.

Stymulacja nalistna

W odżywianiu ziemniaka i nie tylko bardzo ważne jest uzupełniające nawożenie nalistne pozwalające na szybkie dostarczenie składników pokarmowych w formie płynnej. W tym przypadku ten typ nawożenia nie wymaga dodatkowych nakładów na wykonanie zabiegu ze względu na możliwość połączenia go z ochroną fungicydową.

Optymalnym, a zarazem najbardziej efektywnym terminem zastosowania stymulacji nalistnej, a także nawożenia w formie płynnej, jest faza, w której roślina wytworzyła już około 30-35% części nadziemnej.

W pierwszym zabiegu należy zastosować mieszaninę dwóch preparatów mających wpływ na poprawę kondycji, wspomagających intensywny rozwój korzeni, wzmacniających tolerancję na suszę i długotrwałe opady oraz regenerację tkanek po uszkodzeniach mechanicznych, np. po gradobiciu: Terra-Sorb foliar w dawce 2 l · ha-1 i Black Star w tej samej dawce.

W kolejnym zabiegu, poprzez podanie OSD Fosfor w dawce 2-4 kg · ha-1 z 5% stężeniem siedmiowodnego siarczanu magnezu, mamy wpływ na dalszy rozwój masy korzeniowej, szybszy rozwój, zwiększenie odporności na uszkodzenie mechaniczne i choroby, a także wyższe parametry przechowalnicze. W następnej aplikacji, oprócz OSD Mineral (2-3 kg · ha-1), dostarczając azot, fosfor i potas, a także miedź, żelazo, mangan oraz molibden w zbilansowanych ilościach i siedmiowodny siarczan magnezu (stężenie 5%), warto zastosować OSD Bor (2 kg · ha-1) - pierwiastek biorący udział w syntezie węglowodanów i powodujący zwiększenie tolerancji na stresy. W kolejnym zabiegu można powtórzyć poprzedni, dodając OSD Cynk (2 l · ha-1), co pozytywnie wpłynie na wzrost i rozwój, a także syntezę skrobi.

W dwóch następnych aplikacjach należy zastosować nawożenie potasem (OSD Potas w dawce 3 kg · ha-1), co wpłynie na zwiększony udział bulw dużych w plonie ogólnym, poprawi odporność na choroby okresu przechowywania, a także ulepszy właściwości technologiczne bulw. Ważne jest, aby ostatni zabieg wykonać na około 6 tygodni przed planowanym zbiorem.

Należy pamiętać, że na wysoki plon najwyższej jakości składa się większa liczba czynników niż tylko nawożenie. W celu uzyskania zadowalających efektów produkcyjnych należy skorelować ze sobą następujące elementy: dobór odpowiedniej odmiany, poprawna agrotechnika, optymalne nawożenie dopasowane do odmiany i warunków siedliskowych, a także zakładany plon połączony z właściwą ochroną herbicydową, fungicydową i insektycydową. Stosując się do tych uwarunkowań, w wynikach własnych w 2016 roku osiągnięto plon na poziomie 650 dt · ha-1 dla odmiany Lord i 700 dt · ha-1 dla odmiany Lilly.